SEYRAN
(Ken’an Rifâî Dîvânı’ndan Seçmelerle Baş Başa)
Artık Kitapçılarda ve İnternet Ortamında Satışta...
SEYRAN 10. BÖLÜMDEN KÜÇÜK BİR KESİT:
“Yine ben, yine ben, yine ben…
...İnsan bazen beyninden vurulmuşa dönebiliyor. “Ben bunu hak edecek ne yaptım ki?” deyip söylenmekten öte, dövünebiliyor. O anlarda boşa koyuyor-sunuz olmuyor, doluya koyuyorsunuz durmuyor. Bir öfke, bir kıyamet alıp başını gidiyor. Ve böylece aradan yıllar da geçebiliyor. Yaşanan öfke kimi zaman unutuluyor ama kimi zaman bir bakıyorsunuz kasırgaya dönmüş, yakıp yıkıyor. Sonra başınıza vurula vurula size öğretiliyor ki kader denen bir şey var. Meğer kaderin hükmü ne ise o gelirmiş başa. Öfkede, soğukkanlılıkta, hüzünde, sevinçte, yaşanan çilede, çilenin şiddetinde... onun parmağı varmış aslında. İyi ama madem hep kaderin dediği oluyor -olacak- o zaman ömrümüz bizim kontrolümüzdeymiş gibi gözükse de değil. Elimizden hızla uçup gitmekte ve biz onu sadece seyredebiliyoruz. Başka yapabildiğimiz bir şey yok, öyle mi? Fakat insan ne de zengin beceri sahibi, bu çaresizliğine nasıl akıl sır erdirsin?
Ben yine bilemeyenlerdenim. Yine bir şeyleri yerli yerine oturtamayanlardanım, meseleyi çözemeyenlerdenim fakat yine Ken’an Rifâî Hazretleri’nin kapısına varanlardanım. Kader deyince, çile deyince ben ne anlamalıyım? “Kadere inat.” derken kaderimin mi kucağındayım? Söylesene Ey Rifâî, çalışıp çabalasan da bu kader hiç mi değişmeyecek, hiç mi gözyaşları dinmeyecek? Şiirinden de olsa ses ver, bak tüm cahilliğimle buradayım.”...
...
Günümüzden bir bakışla tasavvufî açıdan incelenen şiir, ilahî formuyla Devlet Klasik Türk Müziği Korosu Sanatçısı Sayın AYŞE ERDAL tarafından seslendiriliyor.